Make your own free website on Tripod.com

Dagblad De Limburger


maandag 14 september 1998


Kroaat kust kasseien na zege in marathon

Door Bert Saarloos

ATLETIEK - Hoog gezelschap stond te wachten. Burgemeester Majoor van Meerssen en nog wat vertegenwoordigers van andere gemeenten. Ze keken even raar op toen de man waarop ze wachtten de grond kuste voor de indrukwekkende basiliek van Meerssen. Nee, niet de paus, maar atleet Nikola Samardzija. De winnaar van de eerste Mergelland Marathon.

De kasseien op de door de basiliek en tal van horeca-gelegenheden gedomineerde Markt van Meerssen zijn niet de schoonste. Elk weekeinde wordt er bier en friet met mayonnaise gemorst. Nikola Samardzija maakte het niks uit. Hij kuste de kinderkopjes alsof hij van ze wilde eten. Een moment van emotionele ontlading voor de Kroatische Maastrichtenaar. 'Een remedie tegen de ellende die ik heb meegemaakt. Lopen helpt me de pijn van de oorlog in het voormalige Joegoslavië te verwerken', omschreef Samardzija het gebaar aan de finish.

Nikola Samardzija is 38 jaar, komt uit Karlovac, Kroatië, ongeveer vijftig kilometer ten zuiden van de hoofdstad Zagreb. Tijdens de oorlog vluchtte hij naar Nederland. Eind 1996 kreeg hij een verblijfsvergunning, hij spreekt onderhand zeer beschaafd Nederlands, maar ergens in zijn hoofd spookt nog zijn vaderland. 'Nog één week en dan ben ik vijf jaar hier', zegt hij als ware hij een gevangene die in de cel de dagen afturft. De laatste jaren zijn dan ook niet makkelijk voor hem geweest. 'De herinneringen aan de oorlog hielden me bezig. Daardoor kon ik me niet opladen om te lopen. Ik heb in mijn carrière elf of twaalf marathons gelopen, maar de laatste was alweer vier jaar geleden. Ik ben blij dat ik de motivatie om te lopen teruggevonden heb', aldus Nikola Samardzija, die de deelname aan de Mergelland Marathon al als een overwinning op zichzelf beschouwde. Hij was gewoon blij weer te kunnen lopen. 'Het maakte me dan ook niks uit of ik eerste of laatste zou worden.'

In het voormalige Joegoslavië was Samardzija ooit Kroatisch kampioen op de tien kilometer (baan) en vice-kampioen op de halve marathon. Zijn snelste tijd op de marathon is 2 uur 21 minuten. In Meerssen klokte hij 2.35.14, een snellere tijd dan verwacht gezien de zwaarte van het parcours en met name de irritante wind bovenop het uitgestrekte plateau van Margraten.

Samradzija had zich goed voorbereid, wist dat in minder heuvelachtige maar des te winderigere tweede deel van het 42 kilometer lange traject de wedstrijd beslist zou worden. Hij trok zich dan ook niets aan van Roman Vinken (STB), die vanaf de start alleen aan de leiding liep, en routinier Jo Schoonbroodt, die op de 1,2 kilometer lange beklimming van de Daalhemerweg (Valkenburg) flink gas gaf.

Vinken was gekomen om een halve marathon te lopen. Na 21 kilometer, in Scheulder, verliet hij als leider de wedstrijd. Schoonbroodt moest zijn inspanningen tijdens de klim bekopen toen hij op de top de stevig en koud over het plateau van Margraten scherende wind vol in zijn snoet kreeg. 'Vanaf de afdaling naar Valkenburg heb ik me een beetje ingehouden en tijdens de klim úit Valkenburg heb ik Schoonbroodt laten lopen. Daardoor hield ik reserve over om op het plateau weer te passeren', verklaarde Samardzija de tactiek waarmee hij naar de leiding liep.

Achter Samardzija nam de Brabander Wiechard de Benis de tweede plaats stevig in handen, maar om de derde plek vond een stevig potje afbeulerij plaats. Lou Maas (AV'34) liep zich daarbij volledig over de kop. De Maastrichtenaar had op het einde nog amper het tempo van een wandelende bejaarde en viel terug naar de 23ste plaats. Ook Schoonbroodt sneuvelde. Hij werd nog voorbijgestoken door Math Dinjes (AV'34) en Mark van Erp (Caesar). Van Erp werd uiteindelijk derde. 'Voor mijn eerste marathon viel het dik mee', zei de nog vrij frisse 32-jarige bergloopspecialist en triathleet uit Berg aan de Maas. 'Terwijl ik onderweg dacht: 'we lopen zò snel, als dat maar goed gaat.'

De eerste editie van de Mergelland Marathon bleek een succes. De critici kregen ongelijk. Met 204 deelnemers bleek de animo groter dan verwacht en de publieke belangstelling was ondanks het matige weer redelijk groot. 'Ik had vooraf ook mijn twijfels, maar de wedstrijd was prachtig. Ik heb genoten van het landschap en het enthousiasme van de mensen onderweg. Volgend jaar weer', verwoordde de meelopende triathlon-bondscoach Louis Delahaye uit geulle de mening van het gros der lopers.

© 1998 Dagblad De Limburger
Reacties:
limburger@limbu.nl