Make your own free website on Tripod.com

Met de ouwe stomp op stap
De weersvoorspelling voor de Mergelland Marathon leek wat op die voor de DSM Classic. Ook de ervaring was het zelfde, het klopte mooi niet. Maar daar waar het bij de Classic bakken uit de hemel goot terwijl ik graag in een warm zonnetje fiets, was het nu een warm zonnetje terwijl ik graag de marathon in een verkoelend buitje loop. De achtergrond is dat de verkoeling bij fietsen door de windsnelheid groter is dan bij het lopen en drinken bij het lopen minder goed gaat dan bij het fietsen. Ergo lopen in een zomers zonnetje betekent een tandje terug en meer drinken dan normaal.

Bij de start was dit echter geen onderwerp van gesprek en onderweg heb ik menigeen te vergeefs aangeraden meer te drinken. De gevolgen waren een slagveld zoals ik zelden heb gezien. Het was in mijn waarneming zelfs erger dan drie jaar geleden ondanks dat het niet extreem warm was. Denkelijk is de combinatie warmte, luchtvochtigheid en weinig wind de oorzaak daarvan.

De commotie bij de start over de splitsing tussen atleten en recreanten heb ik volledig gemist en dus kon ik voor de prijzen gaan die mij door de splitsing nooit zouden toevallen. Mijn persoonlijk doel was om ook de 4e marathon van dit jaar binnen de 4 h. te lopen. Normaal gesproken een haalbaar doel gezien de goede voorbereiding.
Na 3 km wist ik het echter al: "Mission impossible". De groep rond mij heen deelde de mening nog niet en liep zelfs fluks weg maar ik heb ze allemaal nog voor de 35 km teruggezien en ingehaald of bij de 25 km zien stoppen.

Ik voelde mij voortreffelijk en na het op stoom komen had ik lekker lopend nog een krap zicht op mijn doel. Goed voelen en lekker lopen is evenwel nog niet snel lopen zoals ik achteraf in de grafiek waarnam. De eerste ronde heb ik eerst Leny en Anne in een bijpratend gesprek achter mij gelaten. Jos V. kwam ik iets eerder dan verwacht in Genzon voorbij maar dat kwam denkelijk door de dame waar hij mee opliep.
In de klim na het Ravensbos trof ik verder een goedgemutst etende Gerrie aan die wel met veel doorzettingsvermogen loopt maar in tegenstelling tot bij het fietsen daar geen groot mes op kan zetten vanwege zijn knieŽn. Kamal trof ik niet en dat verbaasde mij ook niet. In de Classic zag ik al dat hij, verlost van zijn achillis leed, veel gedaan heeft en in een groeiende vorm verkeert.

Achteraf gezien heeft het verval rond het einde van de eerste ronde en het begin van de tweede ronde gezeten. Dat ik daar niets van gemerkt heb zal door sommige teamleden als dementie worden opgevat. Ik houd het echter op loopervaring bij warm weer. Ik voelde, hoewel makkelijk lopend, de spieren en wist dat elke onbesuisde actie zou kunnen resulteren in problemen. De tweede ronde heb ik ervaren als een normale lange duur training. Eigen tempo, lekker weer, mooie omgeving, weinig op de weg, hier en daar gratis drinken en wat wil je nog meer. Natuurlijk!, af en toe eens aanspraak. Eerst was dat Edwin die zoals gebruikelijk in de training ook in de wedstrijd iets eerder omkeerde. Daarna monterde Oda mij fietsend op met de boodschap dat Jo er doorheen zat, Huub was uitgestapt, Martin binnen bereik was en Karel na hem het volgende slachtoffer zou kunnen zijn.

Bij het verglijden van de 2e ronde temperde wat wolkjes de zon en blies een zacht windje tegen. Dat was het moment om de gespaarde energie om te zetten in arbeid. De laatste 7 km liepen makkelijk en snel(ler). De afdaling van de korte Raarberg kon nog met volle belasting op de dijen genomen worden en onbedoeld haalde ik bij de finish Martin nog bij, die juist achter Karel was geŽindigd. Goed beschouwd had ik achteraf bekeken de beuk er in moeten zetten maar als coach moet je de pupillen sparen.

De rest was een aangenaam samenzijn met wat nawerkende commotie. Ik heb daar wat sussende woorden over. De organisatie was vanuit mijn waarneming gezien best goed. De filter is dat ik weet wat er allemaal aan de pas komt. Politie, Brandweer, Vergunningen, Subsidies enz., enz. De organisatie draait daarbij op een paar goedwillende vrijwilligers die e.e.a. hobbymatig regelen. Soms verstarren dan zaken zoals die zijn gepasseerd. De kunst van organisaties is om positief in te blijven spelen op wensen van lopers, de kunst van lopers is begrip te hebben voor organisaties en problemen positief terug te koppelen.

De naweeŽn bleken maandag minimaal. Wat stram, geen spierpijn en geen traumaverschijnselen in de knieŽn. Donderdag weer eens bewegen en zaterdag normaal aan de bak.

Intussen heb ik begrepen dat ik vanwege de uitvallers bij de eerste helft ben geŽindigd en dat ik eerder minder dan meer dan de grote vedetten heb ingeleverd. Dit verzacht het knagen aan mijn ego door het niet halen van de 4 h.

Simon Blok